Een leven in diversiteit: blank, zwart, roze en groen
Brussel is al lang niet meer de stad van Nederlandstalige en Franstalige Belgen, maar een samenleving die uniek is in Europa, een fusion van gezichten, opvattingen, culturen en ideeën. Ik geloof in die rijkdom. Een bewuste keuze voor een positieve benaderingswijze, betekent niet dat we als samenleving blind mogen zijn voor de nadelen verbonden aan het samenleven in één stad van vele verschillende bevolkingsgroepen. Deze nadelen moeten worden aangepakt, en zijn voor ons alleszins geen reden om te gaan pleiten voor een samenleving van naast elkaar levende monoculturen.

Het doel van het integratiebeleid is een volwaardige deelname van iedere burger aan de maatschappij. Ik wil bevorderen dat nieuwkomers Brusselaar willen, kunnen, mogen, maar ook moeten zijn.

Brusselaar willen zijn? Vrijheid en tolerantie nemen in Brussel een belangrijke plaats in. Alle inwoners moeten deze waarden respecteren. Alle vormen van segregatie moeten worden tegengegaan.

Brusselaar kunnen zijn? Iedereen heeft gelijke rechten op toegang tot onderwijs, werk, huisvesting, zorg en openbaar vervoer, sport- en ontspanningsfaciliteiten. De overheid moet hiervoor de randvoorwaarden scheppen en alle burgers moeten hieraan – waar mogelijk – een actieve bijdrage leveren.

Brusselaar mogen zijn? Brusselaars van niet-westerse afkomst worden nog altijd gediscrimineerd. Discriminatie op de arbeids- en de huisvestingsmarkt, en in het uitgaansleven, moet met kracht worden bestreden.

Brusselaar moeten zijn? In Brussel wonen, werken en leven betekent zich houden aan bepaalde regels die voor iedereen dezelfde zijn. Het betekent ook dat men bewust kiest zich te integreren in onze stad.

Een stad kan haar diversiteit pas uitbouwen tot een meerwaarde wanneer ze zelf over de instrumenten kan beschikken om het samenleven te organiseren en te beheren. Brussel vangt 1/3de op van de externe migratie naar België, en moet dan ook vat hebben op de manier waarop deze mensen in het stedelijk leven en weefsel worden geïntegreerd.

Ook Brussel heeft nood aan één verplichte inburgeringscursus, de “Brusselcursus”, gericht op nieuwkomers die zich in Brussel willen vestigen. Deze cursus handelt niet over Manneke Pis of het Atomium, maar is erop gericht nieuwkomers te onthalen, wegwijs te maken in het soms ingewikkelde Brusselse kluwen, en ze vertrouwd te maken met de gewoontes in deze stad. De cursus is verplicht, maar in de eerste plaats gericht op het toegankelijk maken van de stad voor de nieuwkomer. De Brusselcursus wordt gegeven in een zo rijk mogelijk palet aan wereldtalen.

Nieuwkomers worden in het kader van de Brusselcursus verplicht om een cursus Nederlands en/ of Frans te volgen. Deelname van vrouwen (zowel oud- als nieuwkomers) en jonge ouders heeft hierbij prioriteit, onder meer met het oog op een goede begeleiding van kinderen bij hun schoolloopbaan.

De middelen die vandaag worden besteed aan inburgering door de lokale besturen, moeten op gewestelijk niveau in kaart worden gebracht, en geëvalueerd op hun doeltreffendheid. Het inburgeringsbeleid moet worden aangestuurd op het Gewestelijk niveau, in overleg met de Gemeenschappen. In elke gemeente moet minstens het aanleren van één van de twee landstalen worden aangeboden aan nieuwkomers.

Positie van vrouwen
Relevante beleidsplannen moeten getoetst worden op hun effect op vrouwenemancipatie. In de statistische gegevens van het Gewest moet onderscheid worden gemaakt naar geslacht, etniciteit, leeftijd.

Positie van holebi’s
Intolerantie ten aanzien van holebi’s hoort niet bij de Brusselse identiteit. Dat moet voor elke Brusselaar duidelijk zijn. Naast een verdere steun voor allochtone holebi-organisaties, moeten middelen gaan naar het oprichten van een nieuw project dat focust op zichtbaarheid en maatschappelijke aanvaarding van allochtone holebi’s.

Brussel geeft actieve steun aan maatschappelijke organisaties die strijden voor gelijke rechten van holebi’s in Brussel, en die Brussel actief promoten als een uitgesproken holebivriendelijke stad.

Diversiteit managen
In de schoot van het Gewest moet er een kenniscentrum worden opgericht dat initiatieven voorstelt en methodes uitwerkt voor overheid, social-profit en bedrijfsleven, op het vlak van het beheer van diversiteit. Het is belangrijk dat in de adviesorganen van de diverse cultuurhuizen die het gewest rijk is, rekening wordt gehouden de diverse identiteit van de Brusselaar. Een diverse, meer representatieve samenstelling van deze organen wordt gestimuleerd door de toezichthoudende of subsidiërende overheid.